Oproep editie 2012

Een nieuwe editie van de Prijs Belgische Ontwikkelingssamenwerking is gelanceerd. Deze oproep is open tot 31 maart 2011. U kan in het reglement lezen of u in aanmerking komt voor deelname.

Ik wil me kandidaat stellen

Hoe de uitkomst van publieke interventies verbeteren in ontwikkelingslanden? Toepassing van de incentive theorie op buitenlandse hulp en het beheer van de overheidsmiddelen

Elisabeth PAUL researcher laureaat
E.Paul@ulg.ac.be

°1976 België
Licentiate in de bedrijfskunde, 1998

Improving public outcomes in developing countries / Application of incentive theory to foreign aid and public resource management

Waarom bestaan er zulke complexe procedures voor het verschaffen van de ontwikkelingshulp? Er is een heel lange ketting tussen – zeg maar – de Belgische belastingsbetaler die verplicht financieel bijdraagt tot de Belgische ontwikkelingsinspanning en de arme Burundees of Vietnamees die er hopelijk de voordelen van ziet. Waarom zijn er wereldwijd tienduizenden ambtenaren en experts werkzaam in de publieke ontwikkelingshulp? Is dat allemaal wel nodig? De hulpindustrie slokt een belangrijk deel van het ontwikkelingsgeld zelf op, en niet altijd met goed resultaat. En dan komt veel van dat geld in een volgende fase terecht bij de overheid in het ontvangende land, waar het nog eens een lange weg aflegt voor het bij de doelgroep terecht komt. Zeker is dat deze lange ketting aanzienlijk zou kunnen worden ingekort, maar drastisch wegsnijden is niet doenbaar. Er is wellicht geen andere manier realistisch denkbaar om geld op de goede manier bij de armen te krijgen dan zorgvuldige procedures, gespecialiseerde hulporganisaties allerhande in het Noorden, en nationale overheden die een grote rol spelen bij de uitvoering. In dit proefschrift wordt kritisch gekeken naar verschillende onderdelen van de hulpketting, zowel in de hulpverschaffende landen en organisaties als bij de overheid in de hulpontvangende landen. Met behulp van recente inzichten en technieken van de economie worden vier relevante vraagstukken behandeld: waarom helpt hulp niet beter, hoe het beheer van de publieke uitgaven verbeteren in een ontwikkelingsland, hoe corruptie bestrijden door meer transparantie, en hoe door financiële of andere prikkels het gedrag van nationale ambtenaren te verbeteren?
De zogenaamde ‘nieuwe institutionele economie’ die hierbij wordt gebruikt is in volle ontwikkeling, en de auteur biedt in vier hoofdstukken van het doctoraat één overzicht en drie oorspronkelijke bijdragen tot de literatuur. Dat alle hoofdstukken in een andere vorm al internationaal zijn voorgesteld en meestal ook gepubliceerd, is een indicatie van de wetenschappelijke waarde van deze bijdragen. De theorie die wordt toegepast is soms erg abstract en veelal mathematisch geformuleerd. De auteur geeft blijk van een brede kennis, en levert interessante theoretische inzichten. Maar ze slaagt er vooral telkens in om deze inzichten te vertalen in concrete aanbevelingen. Een heel actueel en relevant werk.
 

verslag: Prof. R. Renard, Instituut voor Ontwikkelingsbeleid en - beheer, Universiteit Antwerpen