Oproep editie 2012

Een nieuwe editie van de Prijs Belgische Ontwikkelingssamenwerking is gelanceerd. Deze oproep is open tot 31 maart 2011. U kan in het reglement lezen of u in aanmerking komt voor deelname.

Ik wil me kandidaat stellen

Vegetatie en bodemvruchtbaarheid onder braaklandbouw op het Makonde Plateau, Zuidoost Tanzania

Ingrid BATEN student laureaat
ingridbaten@yahoo.com

°1976 België
Bio-ingenieur in land- en bosbeheer, Katholieke Universiteit Leuven, 1999.

Vegetatie en bodemvruchtbaarheid onder braaklandbouw op het Makonde Plateau, Zuidoost Tanzania

In Sub-Sahara Afrika worden vele gronden gekenmerkt door een lage vruchtbaarheid. In de overheersende landbouwsystemen wordt een periode van braakligging van de grond ingelast, die dient om het vermogen van de grond om gewassen te dragen te herstellen. Talrijke rapporten tonen echter aan dat de vruchtbaarheid van de gronden daalt ten gevolge van een verkorting van de periode van braakligging. Om dit na te gaan, werd het grondgebruik op het Makonde plateau in het zuidwesten van Tanzania bestudeerd volgens 3 methodes : analyse van luchtfotografie, rasteropmeting en een peiling d.m.v. een vragenlijst. Anderzijds werd het effect van de braakligging bestudeerd via analyse van de dynamiek van de plantbegroeiing en grondanalyse. Voor het Makonde plateau stelde de auteur volgende voorspelbare effecten van de braakligging vast : toename van het aantal plantensoorten en van de aanwezigheid in de grond van uitwisselbare basen en organische bestanddelen. Er kon echter geen bewijsmateriaal gevonden worden ter ondersteuning van de hypothese van een verminderde vruchtbaarheid, waarvoor de auteur volgende mogelijke verklaringen aandraagt : de verwaarloosbare invloed van erosie te wijten aan water of wind en het lage niveau van afgave van voedingsbestanddelen ten gevolge van de lage productiviteit van de teelten. De eindverhandeling van Ingrid Baten werpt bijgevolg de vraag op of het gunstige effect van de braakligging zal volstaan om een duurzame ontwikkeling van de toekomst veilig te stellen. Voor de auteur is het duidelijk dat er weinig reserves beschikbaar zijn voor uitbreiding van te bewerken gronden en dat technologieën moeten ontwikkeld worden gebaseerd op een diepgaande kennis van het locale ecosysteem en van de landbouwpraktijken om het proces van herstel van voedingsstoffen te bespoedigen.